<\/p>\n
O pasado d\u00eda 17 de marzo, unha data moi pr\u00f3xima tanto ao D\u00eda da Muller<\/strong> como ao D\u00eda Mundial da S\u00edndrome de Down<\/strong>, en Down Espa\u00f1a aproveitaron para celebrar unha nova conferencia na que falaron sobre inclusi\u00f3n e sobre mulleres coa s\u00edndrome de Down: \u201cO emprego das mulleres coa s\u00edndrome de Down. A experiencia de Sara e Noela\u201d<\/strong>, unha charla en primeira persoa, onde Sara Abalde e Noela Aveda\u00f1o explicaron a s\u00faa experiencia laboral, acompa\u00f1adas de Eva Alonso Fern\u00e1ndez, responsable de Emprego de Down Vigo.<\/p>\n Para iniciar esta conferencia, Eva Alonso reflexionou sobre alg\u00fans datos en relaci\u00f3n \u00e1 inclusi\u00f3n laboral das mulleres coa s\u00edndrome de Down<\/strong> e explicou como se traballa na asociaci\u00f3n viguesa para impulsar o emprego das persoas con s\u00edndrome de Down.<\/p>\n \u201cEn Down Vigo temos ese gran obxectivo desde hai m\u00e1is de 30 anos. Ao principio apunt\u00e1banse poucas mulleres aos programas de emprego e, a\u00ednda que a situaci\u00f3n cambiou e agora son moitas as interesadas, seguen existindo os roles dirixidos \u00e1s mulleres como o coidado da familia e o fogar. Por iso, seguen sendo m\u00e1is homes coa s\u00edndrome de Down ou discapacidade intelectual que mulleres os que queren traballar<\/strong>\u201d, explica Eva Alonso.<\/p>\n Tras a presentaci\u00f3n de Alonso sobre a realidade das mulleres coa s\u00edndrome de Down no \u00e1mbito laboral, Sara Abalde e Noela Aveda\u00f1o preparaban as s\u00faas presentaci\u00f3ns. \u201cElas son d\u00faas mulleres en mai\u00fasculas. Son loitadoras e moi traballadoras\u201d, afirmou Alonso sobre as d\u00faas usuarias de Down Vigo, que estaban moi contentas de poder compartir a s\u00faa experiencia.<\/p>\n A primeira en tomar a palabra foi Sara<\/strong>, quen se describiu como unha muller \u201cnerviosa e moi activa\u201d. \u201cG\u00fastame estar a facer cousas sempre e enc\u00e1ntame escribir. Vivo coa mi\u00f1a familia, pero son totalmente independente<\/strong>. Eu organ\u00edzome para levantarme, ir \u00e1 asociaci\u00f3n e ao traballo. G\u00fastame facer as cousas por min mesma\u201d, recalcou a moza.<\/p>\n Segundo explicou Sara, a s\u00faa familia foi sempre o seu gran impulso e apoio para lograr as s\u00faas metas e por suposto tam\u00e9n para traballar<\/strong>: \u201cA mi\u00f1a nai cr\u00edome soa e sempre me ensinou a desenvolverme e a pedir axuda se era necesario. Ademais, chegou \u00e1 mi\u00f1a vida V\u00edctor, que para min \u00e9 o meu pai. El tam\u00e9n me deu o seu agarimo e apoio. A mi\u00f1a familia respecta e apoia as mi\u00f1as decisi\u00f3ns<\/strong>\u201d, sinalou Sara.<\/p>\n Doutra banda, a moza compartiu como sentiu cando soubo que ti\u00f1a s\u00edndrome de Down: \u201cCando \u00eda soa pola r\u00faa, a xente mir\u00e1bame, pregunt\u00e1banme: por que est\u00e1s soa?, Onde vas?, Queres que che axude? Trat\u00e1banme como a unha nena pequena, e eu non o entend\u00eda porque nese momento non sab\u00eda que ti\u00f1a discapacidade. Explic\u00e1ronme que ti\u00f1a s\u00edndrome de Down na mi\u00f1a asociaci\u00f3n e entend\u00edn o que era e todo o que pod\u00eda facer como o resto de persoas<\/strong>\u201d. \u201cAntes, se algu\u00e9n me insultaba ou me trataba mal, calaba, pero agora cando vivo algunha situaci\u00f3n as\u00ed, act\u00fao. S\u00edntome moi feliz porque aprend\u00edn a manexar as mi\u00f1as emoci\u00f3ns\u201d.<\/p>\n Unha das cousas que lle preocupaban a Sara era que pod\u00eda ser dif\u00edcil para ela atopar traballo ao ser muller con discapacidade. \u201cNon sab\u00eda que pod\u00eda ter a posibilidade de traballar como o resto de persoas. Agora si que o sei. Non importa que te\u00f1a discapacidade<\/strong>. T\u00e9\u00f1ennos que respectar, a\u00ednda que sexamos diferentes e as mulleres temos o mesmo de dereito que os homes para facer o que queiramos: xogar ao baloncesto, traballar\u2026\u201d.<\/p>\n Sara traballa desde o ano 2019 no concesionario P\u00e9rez Rumbao Cars. \u201cAo principio d\u00e1bame medo traballar e moita vergo\u00f1a estar con compa\u00f1eiros e compa\u00f1eiras. Agora levo dous anos como muller traballadora e l\u00e9vome ben con todos e todas, ax\u00fadanme e danme confianza\u00bb, explicou a moza galega. \u201cSei que se non podo seguir nesta empresa, atoparei outras oportunidades. S\u00edntome con forzas e son un exemplo\u201d.<\/p>\n Pola s\u00faa banda, Noela<\/strong> Aveda\u00f1o<\/strong>, de 35 anos, ademais de describir a s\u00faa personalidade, tam\u00e9n quixo explicar a s\u00faa experiencia traballando e como foron os seus inicios ata chegar a ser auxiliar administrativa na xerencia municipal de urbanismo do concello de Vigo. \u201cEu son moi traballadora, intelixente, moi boa e l\u00e9vome moi ben coas mi\u00f1as amigas\u201d.<\/strong><\/p>\n \u201cSon independente, traballo e todo grazas ao apoio dos meus pais. Estiveron ao meu lado en todo momento, s\u00f3 quer\u00edan que fose feliz. A mi\u00f1a familia sempre loitou para que, desde pequena, puidese facer todo o que fac\u00edan o resto persoas<\/strong>\u201d, destacou a moza.<\/p>\n Ademais de recalcar a importancia do apoio da s\u00faa familia, Noela explicou que foi moi importante para ela estudar nun colexio ordinario<\/strong>. \u201cDespois, fixen un curso e logo pr\u00e1cticas. Agora levo xa 11 anos no meu traballo\u201d.<\/p>\n <\/p>\n Conferencia completa:<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong>